top of page

De dramatische achteruitgang van het menselijk immuunsysteem


In veel landen over de hele wereld is de gezondheids- en financiële situatie van de bevolking de afgelopen drie en een half jaar bergafwaarts gegaan op een manier die we de afgelopen decennia nooit gezien hebben. Trendanalyse laat een toenemend aantal extra sterfgevallen in alle leeftijden zien samen met een sterke stijging van de achteruitgang van de gezondheid en de werkbaarheid van mensen. Vooral vrouwen zijn getroffen. Pandemische maatregelen, herhaalde vaccinaties en het feit dat een toenemend aantal mensen, waaronder kinderen en zwangere vrouwen, honger lijden, hebben het immuunsysteem van mensen verzwakt.


Een verzwakt immuunsysteem als gevolg van een verstoorde darmmicrobiota en een verhoogde blootstelling aan oxidatieve stress kan S. pneumoniae stimuleren om niet langer een commensale bacterie te blijven maar te evolueren naar een opportunistisch en schadelijk micro-organisme. Een schadelijk micro-organisme dat kan leiden tot longontsteking, myocarditis, kanker, neurodegeneratieve ziekten en zelfs een plotselinge dood.


Om de aanhoudende negatieve trend in de gezondheid en de levensverwachting te keren, moeten alle gedwongen “one-size-fits-all-interventies”, die een ineenstorting van een verzwakt immuunsysteem kunnen veroorzaken, worden stopgezet. Zonder enige positieve verandering in het huidig volksgezondheidsbeleid zullen de komende decennia nog eens miljoenen volwassenen en kinderen sterven aan longontsteking en invasieve ziekte door pneumokokken. Geen enkele andere infectie kan dit aantal sterfgevallen veroorzaken.


In plaats daarvan is dringend behoefte aan een veilige, betaalbare en effectieve interventie door aan de brede bevolking vitamine D ter beschikking te stellen. Deze vitamine is een erkende effectieve antioxidant en immuun-modulator die gevaarlijke pneumokokkeninfecties kan voorkomen.


Volksgezondheidsautoriteiten en regeringen zouden beter investeren in en kiezen voor interventies die ondervoeding en extreme armoede voorkomen. Het versterken van het immuunsysteem van de bevolking zal de vraag naar gezondheidszorg doen afnemen en bijdragen aan een gezonde wereld voor iedereen.

Trendanalyse toont het verzwakkende immuunsysteem van de bevolking aan


Gegevens uit de hele wereld laten een aanhoudende periode van oversterfte zien in vergelijking met de periodes vóór de pandemie. De OESO spreekt voor 2022 van een oversterfte van 1.2 miljoen op een totaal van 1.2 miljard inwoners. Verslagen van juli 2023 laten zien dat de oversterfte binnen de EU bleef variëren. Waarbij in Zweden het laagste aantal extra sterfgevallen werd geregistreerd.


A preprint studie suggereert dat de algemene sterfte gedurende de eerste negen maanden van 2022 sterker is toegenomen naarmate de vaccinatiegraad in 2021 hoger ligt. Dit gaat gepaard met een maandelijkse sterftestijging in 2022 van 1,105 procent. Uit analyse van de algemene sterftecijfers in Japan en Duitsland blijkt dat er sprake is van een zeer significante stijging van 5 en 10 procent van de sterftecijfers in 2021 en 2022 (2005-2022). Daarbij werd 96.5 procent van de oversterfte vastgesteld bij de gevaccineerden.


Tussentijdse analyse van de effectiviteit van het Covid-19-vaccin door het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding beschreef een duidelijke afname van de effectiviteit van het vaccin voor alle leeftijdsgroepen vier maanden na een boosterinjectie. Dit kan komen door de impact van afnemende immuniteit alleen ofwel door de “immuun-ontsnappingseigenschappen” van een nieuwe Omicron variant. Uit recente gegevens blijkt dat het risico op infectie toeneemt met het aantal injecties met de Covid-mRNA-vaccins.

Terwijl Covid-19-vaccins bedoeld waren om mensen met een verzwakt immuunsysteem te beschermen tegen ernstige Covid-19 besmetting, reageerden mensen met verschillende ziekten en mensen die verschillende medicijnen gebruiken verschillend, afhankelijk van het gebruikte medicijn en het type ziekte. Meestal werd mensen met een verzwakt immuunsysteem geadviseerd om vaker herhaalde injecties te laten toedienen om daardoor beter te reageren. We moeten er echter op wijzen dat de meningen over frequente oppepper vaccinaties en hoe verder te gaan na een Covid-19-infectie in januari 2022 sterk uiteen liepen.


Daarnaast heeft het Europees Geneesmiddelenbureau gewaarschuwd dat herhaalde Covid-boosterdoses de immuunrespons negatief kunnen beïnvloeden. Bovendien zouden boosterdosissen kunnen bijdragen aan virale mutaties tegen de verworven immuniteit met een hogere graad van overdraagbaarheid. Op die manier kan dit leiden tot vaccin resistentieop langere termijn en mogelijk nadelige effecten op het ziektecijfer en de mortaliteit.


“Vaccinuitputting na herhaalde vaccinatie lijkt van steeds groter belang te zijn in verband met de Covid-19-pandemie. Hoewel een gestage daling van het aantal antilichamen na vaccinatie tegen Covid-19 vaak wordt gebruikt als rechtvaardiging voor herhaalde vaccinatie, hangt het immunogene effect van herhaalde vaccinatie af van de leeftijd en de immuunrespons van individuen. Hetzelfde aantal dosissen kan voor sommigen onvoldoende zijn maar voor anderen overdreven. De immuniteit verkregen door een Covid-infectie zorgt voor evenveel beschermingtegen ernstig ziek worden als vaccinatie. Daarom moeten de bezorgdheden over de effectiviteit, duurzaamheid en mogelijke gevaren van boostervaccinatie serieus worden genomen.


Bijna twee jaar lang zijn peer reviewed artikelen over hoe Covid-19-vaccins het immuun systeem zouden kunnen vernietigen en andere schade veroorzaken (vaak aangeduid als VAIDS Vaccine Acquired Immune Deficiency Syndrome) genegeerd.

Bezorgdheid over VAIDS ondersteunt de rapporten van Phinance Technologies met trendanalyses van overmatige sterfte, handicaps en productiviteitsverlies in Groot-Brittannië, de VS en Australië voor de periode 2021 – 2023. Het aantal sterfgevallen per 100.000 mensen daalde vóór 2020 en vertoont sindsdien een stijgende lijn. In 2020 werden 3 op 100.000 sterfgevallen meer vastgesteld dan in 2015-2019 voor de leeftijdsgroep van 15-44 jaar met zeer significante statistische signalen (”a Black Swan event”). Bovendien is volgens de Britse PIP (Personal Independence Payment) de stijging van het aantal chronische ziekten, waaronder kanker en myocarditis, 4 vier keer zo groot als het gestegen aantal sterfgevallen. Een zorgwekkend aantal van 2.6 miljoen mensen hebben geen werk meer door langdurige ziekte in het Verenigd Koninkrijk. Toename van de oversterfte door hart- en vaatziekten in de leeftijdsgroep van 15 tot 44 jaar steeg met 13 procent in 2020, 30 procent in 2021 en 44 procent in 2022. Deze duidelijke data kunnen niet langer worden genegeerd ook al omdat volgend jaar een verdere stijging kan worden verwacht.


Het “tijdlijn rapport over myocarditis en Covid-19-vaccins uitgebracht door Epoch Times liet zien hoe de CDC (Centers for Disease Control and Prevention in de VS) een veiligheidssignaal miste en een waarschuwing verborgen hield. Er is ook een groter aantal peer-reviewed onderzoeken gepubliceerd in verband met het voorkomen van myocarditis en pericarditis en zelfs plotselinge hartdood (Sudden Cardiac Death) na vaccinatie tegen Covid-19. Zelfs een cardiovasculair onderzoek een jaar later toont een potentieel langetermijneffect aan van met Covid-19-vaccin geassocieerde myocarditis op de inspanningscapaciteit van het hart en de functionele hartreserve tijdens stress. Een hoger risico voor myo/pericarditis werd vastgesteld bij degenen die mRNA Covid-19-vaccinaties kregen in vergelijking met niet gevaccineerde personen zonder SARS-CoV-2-infectie. Milde asymptomatische myocardontsteking zou vaker voorkomen dan ooit kon verwacht worden. Bovendien is onlangs de aanwezigheid van mRNA-vaccin gedetecteerd in het hart tot 30 dagen na vaccinatie.


Zelfs bij kinderen met de leeftijd 0-14 jaar werd in het Verenigd Koninkrijk en in de EU-landen vanaf de tweede helft van 2021 een oversterfte waargenomen. Naomi Wolf meldde onlangs dat de moedersterfte in de VS in 2021 scherp is gestegen. Een recente preprint toont de negatieve impact aan van Covid-vaccins op de uitkomst van zwangerschappen en op het verloop van de menstruatie. Post-vaccinatie neurologische symptomen vertoonden een substantiële overlap met de symptomen van Long Covid (Postcovidsyndroom).


Terwijl de afgelopen vier jaar miljarden aan belastinggeld zijn uitgegeven met als doel de bevolking te beschermen tegen sterfte of ziekte, blijkt uit officiële gegevens dat het tegenovergestelde eerder waar is. Wat lijkt te wijzen op een ineffectief, onveilig en zelfseen schadelijk beleid. Helaas zijn overheden en regeringen in verschillende landen begonnen met het aanbevelen van een boostervaccinatie (6thinjectie) zonder geïnformeerde toestemming. Ook al blijkt uit onderzoek bij een grote groep gezondheidszorgwerkers dat er duidelijk meer afwezigheid op het werk voorkomt vanwege bijwerkingen na een tweede injectie wordt die mensen toch geadviseerd nog een booster te nemen. Bovendien is de nieuwe Covid-vaccin variant niet bij mensen getest.


Een mogelijk verband tussen herhaalde Covid-19-mRNA-injecties en de neerwaartse trend op de gezondheid, beschikbaarheid om te werken, inkomen en levensverwachting van de bevolking is nog niet onderzocht door instituten voor de volksgezondheid en/of aan het breder publiek gecommuniceerd.

Opmerkelijk genoeg communiceerde JCVI-extensie ( Joint Committee on Vaccination end Immunisation) in Engeland dat alleen risicogroepen en mensen van 65 jaar en ouder vaccins moeten worden aangeboden, ondanks de angst voor een overweldigende toename van de gezondheidszorg deze winter.


Zelfs wanneer een rapport op het gebied van respiratoire virussen erkent dat de huidige vaccins niet kunnen beschermen tegen infecties en ernstige ziekten, gaan de wereldwijde regeringscampagnes tegen griep en Covid-19 voor het volgende herfst-/winterseizoen door. Daarbij dient geweten dat uit recentelijk verkregen gegevens van de CDC is gebleken dat bij 77 procent van de ziekenhuispatiënten in 2020 Covid niet de primaire oorzaak van de opname was.


De verborgen rol van Streptococcus pneumoniae bij pandemieën van ademhalingsvirussen


In de context van een ademhalingsvirus pandemie is het belangrijk te erkennen dat er in de literatuur geen duidelijk onderscheid bestaat tussen virale en bacteriële infecties. Tijdens de Covid-19-pandemie werd het Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS) ten onrechte gepresenteerd als een nieuwe ziekte. ARDS of cytokinestorm staat al jaren bekend als een potentieel risico voor mensen met een verzwakt immuunsysteem, vooral tijdens koude seizoenen. Bij virale infecties werden herhaaldelijk co-infecties met andere ziekteverwekkers, vooral met Streptococcus pneumoniae, gemeld.

Pneumokokken infecties waren een belangrijke oorzaak van griep gerelateerde longontsteking en sterfgevallen onder zowel militairen als burgers tijdens de pandemie van 1918. Tachtig procent van het pleuravocht van patiënten met longontsteking bevatte bacteriën.


Ook tijdens de H1N1-grieppandemie van 2009 werd co-infectie door pneumokokken als de meest voorkomende doodsoorzaak vastgesteld. Daarbij hadden 30 procent van de patiënten geen symptomen van longontsteking en 50 procent kon alleen worden gediagnosticeerd met een urine-antigeentest. Bij patiënten die gelijktijdig met pneumokokken waren geïnfecteerd werd een hogere ziektegraad met een lagere O2-saturatie vastgesteld samen met hogere serumspiegels in de acute fase, hoog gehalte aan humorale IgG4-subklasse-antilichamen en frequentere opnames op de intensive care (ICU), wat wijst op een hoger sterfterisico. Bij negenentwintig procent van de patiënten die stierven aan een infectie met H1N1-griep waren er aanwijzingen voor een bacteriële infectie met pneumokokken, voornamelijk van types die niet aanwezig zijn in het pneumokokken geconjugeerd vaccin.


Helaas melden vanaf de tweede helft van 2021 studies in de UK, Zwitserland, en Duitsland een hernieuwd voorkomen van ”thuis opgelopen longontsteking” (CAP of Community Acquired Pneumonia). Oorzaak is Streptococcus pneumoniae bij kinderen jonger dan 15 jaar en bij ouderen, met hogere co-infectiepercentages zoals gerapporteerd voor influenza in vergelijking met de niveaus uit de eerste pandemische en pre-pandemische periode zowel bij Covid-19- als niet-Covid-19 CAP-patiënten. Dit zou een toename van pneumokokkeninfecties in alle leeftijdsgroepen kunnen voorspellen terwijl co-infecties met andere niet-Covid-19-virussen niet veranderden. Wanneer virale en S. pneumoniae infecties samen voor komen, lijken deze infecties verband te houden met de ernst van COVID-19 en met slechtere resultaten.

In veel landen maakt het pneumokokken geconjugeerd vaccin (PCV) deel uit van de vaccinatieprogramma’s door de overheid voor jonge kinderen en ouderen. Helaas blijft de effectiviteit van de vaccins tegen secundaire pneumokokkeninfecties controversieel. Blijvende ziektesymptomen (Residual disease) veroorzaakt door persistente serotypen, zowel van het vaccintype als niet aan het vaccin gelinkt, blijven aanzienlijk. De effectiviteit varieert per serotype en vaccin. De effectiviteit van PCV13 (pneumokokken geconjugeerd vaccin met 13 serotypes) nam na de boostervaccinatie in de loop van de tijd af.


Bovendien steeg het percentage gevallen met onderliggende risicofactoren (chronische longziekte, kanker, hartziekten, enz.) in de late PCV13-periode met 50 procent. De huidige pneumokokkenvaccins bieden geen volledige bescherming tegen invasieve pneumokokkenziekte (IPD of Invasive Pneumococcal Disease). Enkele honderden varianten van kapselserotypen bemoeilijken de ontwikkeling van effectieve vaccins en succesvolle op pneumokokkeneiwit gebaseerde vaccins zijn nog niet beschikbaar. Toenemende niveaus van bacteriële resistentie hebben effectieve behandelingen in de weg gestaan.


Artsen moeten zich meer bewust zijn van co- of superinfecties van virale infecties met pneumokokken, vooral omdat CAP (thuis opgelopen longontsteking) of IPD (invasieve pneumokokkenziekte) mogelijk blijven toenemen. Het onderschatten van pneumokokken-CAP kan optreden omdat vaak een standaardcultuur met lage gevoeligheid wordt gebruikt in plaats van de nauwkeurigere urine-antigeentesten.

Het belang van bacteriële superinfectie van de longen als oorzaak van de dood bij patiënten met Covid-19 is tot op heden sterk ondergewaardeerd. Uit een in mei 2023 gepubliceerde studie bleek dat longontsteking die niet verdwijnt een belangrijke oorzaak was bij patiënten met Covid-19 : bacteriële infecties kunnen zelfs de sterftecijfers als gevolg van de virale infectie zelf overstijgen. De studie benadrukte het belang van preventie, opsporen en agressief behandelen van secundaire bacteriële longontsteking bij zwaar zieke patiënten met ernstige longontsteking, waaronder Covid-19. Zes maanden na de besmetting werden bij 60 procent van de gehospitaliseerde patiënten afwijkingen in meerdere organen vastgesteld. Vooral in de hersenen en de longen met daarnaast hogere percentages hart-gerelateerde aandoeningen waaronder onregelmatige hartslag, hartaanval en beroerte. Bij autopsieanalyses werd een reeks afwijkingen gevonden, vooral in de manier waarop hartcellen calcium reguleren.

Long COVID (post Covid syndroom) symptomen zijn nog steeds slecht omschreven maar er kan een verband zijn met een S. pneumoniae infectie. Op te lange termijn masker dragen kan te sterke ontwikkeling veroorzaken van S. pneumoniae. Dit is immers een facultatieve anaerobe bacterie met toenemende groeimogelijkheden in een omgeving met lage gehaltes aan O2/ CO2.

Over het geheel genomen is het belangrijk om in gedachten te houden dat uit een recente naar leeftijd gestratificeerde analyse blijkt dat er wereldwijd sprake is van een veel lager pre-vaccinatie infectie sterftecijfer van Covid-19 (0.03 – 0.07 procent) onder de niet oudere bevolking dan eerder werd gesuggereerd. Tussen landen werden grote verschillen waargenomen die mogelijk een weerspiegeling zijn van verschillen in co-morbiditeit en andere factoren. Het lijkt erop dat ”de grootste bedreiging voor de volksgezondheid” niet een virus is, maar een verzwakking van het immuunsysteem.

De kans op schadelijk gedrag van Streptococcus pneumoniae bij een verzwakt immuunsysteem


Een mogelijke rol van een uitgezaaide groei van Streptococcus pneumoniae met betrekking tot plotselinge dood zijn, zoals beschreven, myocarditis, pericarditis, huidproblemen, auto-immuunziekten en kanker. Alleen klinisch onderzoek, symptomen en bevindingen na een lichamelijk onderzoek kunnen geen onderscheid maken tussen een infectie veroorzaakt door S. pneumoniae of door andere ziekteverwekkers. De gewone “bewoner” van de bovenste luchtwegen is bij gezonde personen meestal asymptomatisch. Drukker verkeer wordt aangetroffen tijdens het winterseizoen en vaak op drukke plaatsen zoals in de kinderopvang. Hoewel het globale “aanvalspercentage” van pneumokokken laag is, is het wereldwijd de belangrijkste oorzaak van sterfgevallen door infecties.


Infecties komen vooral voor bij zeer jonge en oude mensen, omdat hun immuunsysteem respectievelijk onderontwikkeld of afnemend is. Jaarlijks worden twaalf miljoen kinderen in het ziekenhuis opgenomen met ernstige longontsteking waarbij zuurstof behandeling dringend nodig is om te overleven. Longontsteking komt het meest voor bij ongeletterde en gemarginaliseerde kinderen die vaak ondervoed zijn en een verzwakt immuunsysteem hebben. Elke 39 seconden sterft minstens één kind aan longontsteking. Dat zijn er 800,000 per jaar en dat zijn meer sterfgevallen dan door welke andere infectieziekte ter wereld. Plotselinge sterfte op jonge leeftijd is in verband gebracht met bacteriële infecties. Een systematische herziening stelde een dosis-responsrelatie vast van een plotselinge onverwachte dood en de sociaal-economische status.


Helaas stijgen ondervoeding en de bedreiging van hongersnood wereldwijd. Volgens een recent VN-rapport over de directe en indirecte gevolgen van en de reactie op de Covid-19-pandemie zijn er 228.000 kinderen in Zuid-Azië gestorven. Daarnaast ook ruim 20 procent meer sterfgevallen bij moeders.

Vooral ouderen en personen met een verzwakte immuniteit lopen een verhoogd risico op het ontwikkelen van ziekte door invasieve pneumokokken (IPD of Invasive Pneumococcal Disease), wanneer de bacterie zich vanuit de nasopharynx naar andere delen van het lichaam verspreidt waaronder de longen, het bloed en de hersenen. Eenmaal in de bloedbaan verspreiden pneumokokken zich wijdverspreid in vele organen waar de bacteriën zich kunnen binden.


Terwijl er al veel gepubliceerd is over pneumonie door pneumokokken hebben recente onderzoeken aangetoond dat Staphylococcus pneumoniae in staat is om binnen te vallen in het myocard en hartspiercellen te doden. Eén op de vijf personen die met longontsteking in het ziekenhuis wordt opgenomen ervaart cardiale complicaties en mensen met pneumokokkenbacteriëmie (bloedinfectie door pneumokokken) lopen tijdens de herstelperiode nog gedurende tien jaar het risico op hartproblemen. De interacties tussen pneumokokken en het hart zijn een opkomend vakgebied.

De virulentie factoren van de pneumokokken die de grootste ontsteking en cytotoxiciteit veroorzaken zijn de celwand van de pneumokokken, pneumolysine (een bacterieel cytotoxine dat gastheercellen lyseert en nauwe verbindingen losmaakt), waterstofperoxide en enkele andere uitgescheiden producten zoals peptidoglycaan. De celwand van de pneumokokken is remmend voor de samentrekbaarheid van het hart. Het pneumokokkentoxine pneumolysine, heeft meerdere interacties met de gastheer wat leidt tot een brede verspreiding van ziekten, intense ontstekingen, overvloedige celbeschadiging en -necrose waardoor de bacteriedodende functie van mestcellen achteruitgaat en de mogelijkheid voor bacteriën om in de bloedbaan terecht te komen toeneemt.


Pneumolysine verstoort de Ca2+-signalering (Calciumsignalering) als gevolg van de vorming van poriën, zelfs als de cellen niet onmiddellijk worden gedood. De effecten van waterstofperoxide dragen bij aan mitochondriale schade aan neuronen en hartschade. Daarnaast kunnen ook hypoxie en hypotensie met aritmie, hartinfarct, myocarditis, pericarditis en congestief hartfalen worden vastgesteld. Complicaties ter hoogte van het hart kunnen optreden als gevolg van een slechte zuurstofstatus bij een verhoogde myocardiale vraag en/of vanwege onbedoelde effecten van antimicrobiële middelen of andere medicijnen.


Bacteriëmie door pneumokokken met uitgezaaide infectie en meningitis zijn, vooral bij ouderen, verantwoordelijk voor aanzienlijke sterfte. De percentages kunnen respectievelijk 60 en 80 procent bedragen. De bacteriën dragen ook bij aan het eindstadium van nierziekte bij zowel kinderen als volwassenen.

Mensen die meningitis door pneumokokken overleven, ervaren vaak permanente neurologische gevolgen met defecten in het geheugen en het leren als gevolg van neuronale schade door pneumolysine en waterstof. Als de pneumokokken het middenoor binnendringen, draagt ​​de pneumolysine sterk bij aan schade aan het slakkenhuis en gehoorverlies. Als er contact is met dit soort bacteriële producten tijdens de zwangerschap kan er een verband zijn met cognitieve stoornissen bij kinderen.


Diversiteit in de darmmicrobiota beschermt bij infecties en bijwerkingen van vaccins


De invloed van de darmmicrobiota op een verminderd vermogen tot fagocytose en op het doden door alveolaire macrofagen van S.pneumoniae werd aangetoond in een onderzoek met microbiota-arme muizen. De bevindingen van het onderzoek ondersteunen de beschermende rol van de darmmicrobiota tegen orgaan falen tijdens door S.pneumoniae geïnduceerde bloedvergiftiging. Er wordt aangenomen dat alveolaire macrofagen de eerste verdedigingslinie vormen in het geval van een invasie van pathogenen in de richting van de longen. Het is aangetoond dat de darmmicrobiota de immunafweer reguleren tegen infectie met influenza A-virus van de bovenste luchtwegen.


De rol van de darmmicrobiota werd zelfs nog duidelijker door een rapport van een succesvolle behandeling met Lactobacillus rhamnosus bij ernstig zieke patiënten met een aan beademing gerelateerde pneumonie. Profylaxe met probiotica was ook effectief om aan beademing gerelateerde pneumonie te voorkomen bij kinderen die mechanische beademing kregen.


Grote gemeenschappen van darmmicroben dragen niet alleen bij aan de lokale verdediging van de gastheer tegen infecties maar moduleren ook de reacties op systemische locaties. Muizen zonder microbiota vóór ze geïnfecteerd werden met S. pneumoniae vertoonden meer hepatitis en andere leverbeschadiging. Een verschil in samenstelling van de microbiota in de bovenste luchtwegen bij jonge en oudere muizen vertoonde meer diversiteit bij jonge muizen en een snellere opruiming naar de uitgangswaarde.


Het risico op ziekte door invasieve pneumokokken is veel groter bij patiënten met inflammatoire darmziekten of andere co-morbiditeiten en/of bij het gebruik van meerdere geneesmiddelen die de darmmicrobiota moduleren. Bij oudere gehospitaliseerde patiënten was polyfarmacie (het chronisch gebruik van vijf of meer verschillende geneesmiddelen) maar niet multimorbiditeit en zwakte, significant geassocieerd met darmdysbiose. De ernst van dysbiose kon de dood na een follow-up van twee jaar met veel zekerheid voorspellen. Uit een Engels longitudinaal onderzoek naar veroudering is gebleken dat oudere volwassenen met polyfarmacie een hoger risico liepen om te sterven door algemene oorzaken of als gevolg van hart- en vaatziekten in vergelijking met degenen die geen medicijnen gebruikten.

Recente onderzoeken geven aan dat dysbiose (een verstoring van de balans) van de darmmicrobiota de oorzaak is van de meeste cardiovasculaire ziekten waaronder coronaire hartziekten, hoge bloeddruk, aritmie, hartfalen en plotselinge hartdood. Dysbiose van de darmmicrobiota kan een ontstekingsreactie veroorzaken en het metabolisme beïnvloeden van bioactieve moleculen, resulterend in systemische ontsteking en endotheel disfunctie. Deze veranderingen bevorderen de ontwikkeling van atherosclerotische plaques en verhogen het risico op trombose en cardiovasculaire gevolgen.


Een afname van de diversiteit van de bifidobacteriën in de darmmicrobiota wordt vastgesteld bij inflammatoire darmaandoeningen, obesitas, neurologische aandoeningen, Clostridium difficile infectie, en recentelijk een ernstige Covid-19-infectie (ARDS). Patiënten met een ernstige SARS-CoV-2-infectie bezitten aanzienlijk minder bacteriële diversiteit met een lagere overvloed aan bifidobacteriën en faecalibacterium en een grotere overvloed aan bacteroides in vergelijking met mensen met lichtere symptomen.


Er werd een direct verband waargenomen tussen de ernst van Covid-19 en de overvloed aan bacteroides. Een grote groep uit de VS liet zien dat spijsverteringssymptomen werden geassocieerd met patiënten met een risico van 70 procent om positief te testen op SARS-CoV-2. Patiënten met gastro intestinale manifestaties zoals diarree waren gekoppeld aan een langere ziekteduur.

Voorlopige gegevens lieten een aanhoudende schade zien aan het darmmicrobioom met een afname van bifidobacteriën na het mRNA SARS-Cov-2-vaccin (mRNA staat voor messenger- of boodschapper RNA). De daling van bifidobacteriën na vaccinatie zou het hogere risico kunnen verklaren op een SARS-CoV-2infectie na elke mRNA-boosterinjectie. Analyses van data uit Amerikaanse verpleeghuizen bewijzen dat vaccinatie de kans op overlijden vergroot bij ouderen. Een recente studie betreffende Pfizer BioNTech (BNT162b2) Covid-vaccinatie bij kinderen wijst op veranderde cytokinereacties op heterologe pathogenen die tot zes maanden na vaccinatie kunnen aanhouden. Het is echter niet duidelijk of deze veranderingen bescherming bieden tegen andere infectieziekten.


Studies suggereren dat er een bidirectionele relatie is tussen enerzijds de darmmicrobiota en het Covid-19-vaccin en anderzijds de verschillende componenten van de microbiota die de werkzaamheid van het vaccin vergroten of verkleinen. Helaas bleek uit recente Britse cijfers dat 96.5 procent van de oversterfte plaatsvond bij gevaccineerde individuen.


Voedselonzekerheid en ondervoeding kunnen verband houden met het onvolledig ontwikkeld zijn van het microbioom en/of dysbiose (= dysbacteriose). Hoeveelheid en kwaliteit van de voeding kan de werkzaamheid van het Covid-19-vaccin beïnvloeden door het moduleren van het immuunsysteem en het beïnvloeden van ontstekingen en oxidatieve stress. Omdat veel mensen worden geconfronteerd met een verzwakt immuunsysteem, verstoorde microbiota en verhoogde oxidatieve stress kan elke ondoordachte interventie fataal zijn door een laatste toxische aanval van Streptococcus pneumoniae op het immuunsysteem van het lichaam.


Een bedreigende wereldwijde voedselonzekerheid als gevolg van oorlog en maatregelen tegen de klimaatverandering zal het risico op ernstige infectie- en chronische ziekten vergroten. Tijdens de pandemie steeg het aantal personen en kinderen in extreme armoede van 70 miljoen naar 700 miljoen. Bovendien kunnen instortende gezondheidszorgsystemen niet meer tegemoet komen aan de vraag voor meer zorg en de stijgende ziekte- en sterftecijfers.

Als we hetzelfde beleid voortzetten zullen de VN Decennium voor gezond ouder worden 2020-2030 en Zero Hunger in 2030 een farce zijn wat het publieke wantrouwen alleen maar zal vergroten.


De dringende behoefte aan een bevolkingsbrede veilige, betaalbare, effectieve interventie


Aan het begin van de pandemie werd de wetenschappelijke literatuur over de beschermende effecten van vitamine D3 voor de preventie van seizoensgebonden longontsteking en het Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS) door veel artsen, wetenschappers, experts en politici genegeerd en betwist met het argument dat meer onderzoek nodig zou zijn eer er algemene aanbevelingen konden gemaakt worden. Kostenefficiënte schade-analyse toont echter aan dat zelfs een kleine afname van het aantal infecties een dergelijke interventie zou kunnen rechtvaardigen.

Gegevens uit Israël, Spanje en België hebben aangetoond dat lage vitamine D-plasma-25(OH)D-spiegels een onafhankelijke risicofactor lijken te zijn voor een Covid-19-infectie en voor sterfte in ziekenhuizen. Patiënten met vitamine D-tekort hadden een grotere prevalentie van verhoogde biomarkers voor cardiovasculaire ziekten.


Een vitamine D-tekort met een 25OHD-concentratie lager dan 30 nmol/l (nano-mol per liter) zou, waar mogelijk, moeten vermeden worden aangezien dit het risico op oversterfte, infecties en veel chronische ziekten, zoals longontsteking, sepsis, hart- en vaatziekten, kanker, diabetes, spier- en botproblemen, dramatisch vergroot. In sommige landen heeft ongeveer 80 procent van de mensen last van een vitamine D-tekort. Ongeveer 66 miljoen mensen in de EU vertonen serumvitamine D-spiegels <50 nmol / l. Hypovitaminose van vitamine D schaadt de mitochondriale functies en verhoogt oxidatieve stress en systemische ontstekingen. Vitamine D-tekort is in verband gebracht met darmdysbiose en ontstekingen en met slechter resultaat bij ziekten. Een synergetisch effect van vitamine D3 en bifidobacteriën is aangetoond doordat het de ernst vermindert van bacteriële- en virale infecties via onderdrukking van ontstekingsreacties en het blokkeren van de verplaatsing van bacteriën.

Helaas is er tot nu toe niets ondernomen om de wereldbevolking te beschermen tegen vitamine D-tekort, ondanks de consensus dat vitamine D een groot immunomodulerende effect heeft wat gunstig kan zijn in de context van Covid-19. Lage niveaus van vitamine D kunnen resulteren in het disfunctioneren van cruciale antimicrobiële effecten. Een tekort aan vitamine D maakt kinderen meer vatbaar voor luchtweginfecties.


Recente studies bewijzen de cruciale rol van vitamine D, boven 50 nmol/l, bij de bescherming tegen longontsteking in elke periode van het jaar of tegen ARDS en bij het voorkomen van ziekenhuisopname. Het zorgt voor een betere bescherming dan vaccinatie tegen Covid-19 of griep inenting en met minder bijwerkingen. Een beschermende rol van het aanvullend toedienen van vitamine D bij patiënten met Covid-19 is beschreven. Een dagelijks supplement aan vitamine D als antioxidant en immunomodulator kan een relatief eenvoudig toepasbare interventie blijken om ​​belangrijke risico’s bij een afnemend immuunsysteem te laten afnemen. Dit is uiteraard gunstig bij het verbeteren van de weerstand tegen algemene luchtweginfecties door S.pneumoniae, en/of SARS-CoV-2-virusvarianten en/of pathogeen X.

Met de kans op nieuwe winterseizoenen met een verhoogd risico op ARDS en een instortend gezondheidszorgsysteem is het een goede strategische investering ter ondersteuning van de gezondheid om er gedurende gans het jaar voor te zorgen dat alle burgers een beschermende vitamine D-serumspiegel van ten minste 50-100 nmol/l bekomen. Dit is zonder twijfel een veilige, betaalbare en kosteneffectieve investering. Dit zal een veel veiligere en effectievere manier zijn om bij te dragen aan een wereld met gezond ouder worden, geen honger meer en het terugdringen van longontstekingen.



440 weergaven1 opmerking
bottom of page