top of page

Gent staat al vol camera's. Maar er komen er nog honderd keer meer. En voor wie?

Sinds jaar en dag ben ik fan van het science fiction genre. Philip K Dick, Ursula Le Guin, Octavia Butler, Margaret Atwood, Erik Frank Russell, Moebius, Marge Piercy, Stanley Kubrick, Alan Moore, Warren Ellis, de Wachowski's, Terry Gilliam, George Orwell, Aldous Huxley, en zovele anderen. SF lijkt vaak stevige waarschuwingen in te houden tegen technocratische dictaturen.


Het gaat dan om dictaturen die de mensen reduceren tot zielloze wezens die 24/7 worden gemonitord en tot gehoorzaamheid gedwongen, gesust door brood en spelen.... Gelukkig zijn er in hun boeken dan meestal toch wat sympathieke rebellen die de Dark Force kunnen terugdrijven en de mensen de zeggenschap over hun eigen leven teruggeven, zodat de wereld weer één kleurrijk-zotte-creatieve-liefdevolle bende wordt. Met de oprichting van een niet-te-wijzigen Grondwet die het recht op vrije meningsuiting, vereniging, beweging, betogen, religie, ondernemerschap, privacy en inspraak tot in de eeuwigheid vrijwaren voor allen. Met onafhankelijke pers en universiteiten, en met vrije burgers. The right to pursue happiness. Of iets in die trant.


Uitbundigheid


Ik ben al meer dan dertig jaar bewoner van Gent, en ik zag de stad de laatste jaren beetje bij beetje haar rebelse karakter verliezen. Er zijn gelukkig nog wel tijden en plaatsen waar er publiekelijk stevig en zonder veel regels gefeest kan worden, maar het is toch anders geworden, in mijn beleving. Ik zie minder uitbundigheid, véél meer mensen die staren naar hun smartphones, amper nog creatieve, rebelse kraakpanden en hun historische feestjes, of huizen met zetels ervoor, of lekker luide muziek af en toe. Ik zie nog amper straatmuzikanten, en als je er ziet, is het omdat ze er alle paperassen en betalingen voor hebben verkregen. Niet te riskeren anders. Veel meer camera's. Gasboetes. Enorm veel regels.


Mondmaskers in open lucht


En toen kwam de Grote Covid-oefening in hoé ver je burgers kunt disciplineren. En dat ging vér in Gent. Overal mondmaskers buiten, voor heel lange tijd, terwijl al meteen overduidelijk was voor de wetenschap, dat die mondvodden hoofdzakelijk een 'informatie-instrument' waren, om mensen zich voortdurend 'bewust' te laten zijn van de covid-'noodtoestand', en hen hier angst voor laten voelen, en zich voor héél lange tijd te blijven isoleren van vrienden en familie, en enkel het eigen kleine gezinsbubbeltje te mogen vormen.


Alle zogezegd niet-essentiële zaken werden lamgelegd. Scholen gesloten. Aparte wandelrichtingen in de Veldstraat. Flikken die 's nachts patrouilleerden om iedereen op te pakken die zich niet hield aan de nachtklok. Gentse gemeente-arbeiders die speelpleinen en zitbanken hermetisch afscheidden van menselijk gebruik. En de meeste Gentenaars.... knikten. Niet weinig met een vuist in hun zak.


Daarna mocht ik nog een klein half jaartje ervaren hoe het voelde, als 'ongeprikte', om niet langer welkom te zijn in de Vooruit, of het Damberd, of het NTG, het zwembad, het museum, het Copacobanafestival, de Ghelamco Arena, etc. Terwijl de mensen met het Juiste Pasje dat wel mochten. Wie 'binnen' wilde, moest zich vernederen door zijn QR-pasje te tonen. Wie zijn zaak wilde openhouden, moest zich vernederen om QR-pasjes te vragen, zelfs aan de beste klanten. Het Groene Vinkje als Toelatingsbewijs.


Dystopie voorbij?

Die Covid-periode kwam voor mij al behoorlijk dystopisch over. Maar die is volgens de meesten nu voorbij, toch. En nu behouden we weer onze vrijheden en rechten, en onze privacy. Toch?


En nu kom ik dus een filmpje tegen, waarin door een fatsoenlijke meneer geestdriftig reclame wordt gemaakt voor het hanteren van honderden keren meer camera's en monitoren dan we nu al zien.


Het gaat hier om een Europees 'klimaat'project, waarbij men dus een nieuwe 'tool' creëert voor Gent om beleidsbeslissingen te nemen. Bedoeling is dat er duizenden camera's en monitors extra komen, en de burgers via onder meer hun slimme energiemeters en hun smartphones en Payconiqs en misschien toekomstige QR-pasjes voortdurend worden getracked en getraced. Vervolgens wordt Artificiële Intelligentie ingezet om al die gegevens te 'verwerken, en dat levert volgens de mensen achter het DUET-project een fantastische gelegenheid aan het Gentse stadsbestuur om de 'juiste' beslissingen te nemen. Dus de meest 'efficiëntie', 'inclusieve', 'klimaatvriendelijke', 'energie-besparende', 'politiek correcte', onrustvermijdende beleidsbeslissingen. Dat klinkt o zo mooi op papier/scherm. (tekst gaat verder onder afbeelding)



Daarenboven werkt Duet uiteraard graag samen met privé-partners, enerzijds om de hardware te leveren om al die Big Tech Extreme Surveillance Systeem op de Gentse burgers los te laten, maar anderzijds, uiteraard, om de goudmijn aan data (over het kopen, handelen, denken van de gesurveilleerde burgers) te verkopen tegen grof geld aan de hoogstbiedenden. Op die manier hoeft dit Smart City systeem de stad Gent (met haar één miljard euro schulden, de hoogste van het land) niet teveel te kosten: zij moet vooral toestemming geven om de data en de privacy van haar burgers te verkopen, zonder dat dat de burgers eigenlijk gevraagd is. Meer zelfs. De Vlaamse overheid besliste reeds in 2021 om van Gent een Smart City te maken. (tekst loopt door onder de afbeelding)



Drones en robothonden


En what's next? Tegen 2035 worden ALLE auto's met brandstofmotor in de Gentse Lage Emissiezone verboden. Dat is onder meer met inbegrip van de buurten Brugse Poort en Rabot, waar een auto om camionette voor velen van levensbelang is om waardig werk te kunnen vinden. En die Lage Emissie Zone kan ieder moment worden uitgebreid tot een veel groter stuk Gent, iets waar veel Gentenaars niet bepaald staan voor te popelen.


Draait dit echt nog om het klimaat? En ten koste van wat allemaal?

Drones en zelfs robothonden kunnen, neen zullen, worden ingezet. De digitalisering wordt nog versneld, ook al hebben meer en meer Gentenaars al lang hun buik vol van die schermen en het gebrek aan rechtstreekse, menselijke interactie.


Een Gentse dystopie, onder het mom van de Smart City, is in de maak, en ik hou er niet van.

Camera's hebben nu vaak al gezichtsherkenning als optie. Willen de Gentenaars dit echt? Dat een Gentse flik op zijn bureau maar je naam hoeft in te tikken, en dat ie dan perfect weet waar je op dat moment te vinden bent, met zelfs camerabeelden en microfoons ter beschikking om je bestaan zéér zichtbaar te maken, inclusief een lijst van alle mensen waar je mee sprak die dag/week/maand.


Social Credit


Wat is de kans dat er binnen een jaar of vijf een Social Creditsysteem wordt gehandhaaft in Gent, waarbij de 'goeie' burgers tal van voordelen en extra toegang krijgen, dan meer kritische, rebelse burgers?



Een exponentieel groeiende controle over de burger. Voor Uw Veiligheid. Voor het Klimaat. Voor Europa. Willen we dit écht?Het verzet hiertegen lijkt wereldwijd te groeien. "Wij willen meer menselijkheid, en minder technologie", roepen velen.

Ondanks alle mooie retoriek over klimaat, efficientie, inspraak, etc., lijkt het Smart City model meer en meer op een Paard van Troje, dat het eeuwenoude Sociale Contract tussen burger en overheid onderuit haalt. Het model maakt een eind aan onze privacy, en aan onze grondwettelijke vrijheden.


En aan onze gezonde, creatieve rebellie. Het model wil ons niet enkel volgen, maar ook 'in de goede banen leiden'. Dat is namelijk de aard van het technocratische beestje. Ook al zijn die extreme surveillance, en gehoorzaamheidsdoctrine in eerste instantie wellicht niet de drijfveer van zij die o zo graag willen geloven dat we met de Smart City een Brave New World kunnen creëren, waar eenieder vrij en gelukkig is. Ze hebben meestal het allerbeste met ons voor.


Niet in mijn naam, evenwel.


Zand in de machine


En er bestaan gelukkig ook tal van manieren om zand in de machine te strooien, in eerste instantie door ons ongenoegen te uiten rond de groteske monitoring van ons vrije leven via het Smart City model, en mensen duidelijk te maken dat zo'n systeem van Gent en andere smart cities eigenlijk in bijzonder korte tijd een openluchtgevangenis kan maken - door niét mee te werken aan toekomstige QR-controles - door gemeenteraadsleden zover te krijgen meer transparantie en maatschappelijk debat hiervoor te eisen - door het helpen tegenhouden van de verdere uitrol van al dat surveillancemateriaal.


Zoals Katie Hopkins getuigt in haar rol van boze Londense inwoonster.








2.440 weergaven3 opmerkingen

3 Comments


Elke dag stuit ik op meer plaatsen waar enkel nog electronisch kan betaald worden, eerst nog met bankkaart maar meer en meer met de 'smart'phone! En iedereen vindt dat best, jongeren voorop. De ideale dooddoener : 'ik heb niets te verbergen'... tot ze zich in een nabije toekomst zullen realiseren dat het te laat is, dat ze niets meer kùnnen verbergen. Voeg bij je lijstje van literatuur ook 'Blind faith' van Ben Elton, over de gevaren van social media, opnieuw een boek dat genegeerd zal worden, tot het te laat is.

Like

jvwing
jvwing
May 12, 2023

Dankjewel Steven, om alweer een essentieel thema op voortreffelijke wijze aan te kaarten.

Like

Peter Braet
Peter Braet
May 11, 2023

De uitbundigheid keert helemaal weer tijdens de komende Europawijde black-out die maandenlang kan aanslepen, wanneer uitsluitend burgers met een ouderwetse kachel waarin je ook afvalhout kan verbranden als de steenkolen opraken nog thuis kunnen verwarmen. Als dat afvalhout nog niet opgestookt is in de openluchtvuren op straat waarond ook zetels gezet worden en waar zelfs de flikken zich even komen opwarmen want in al die ijskoude high-tech gebouwen bevriest zelfs de waterleiding. Komaan, wie heeft er geen zin in een gezellige avond bij kaarslicht rond de kachel? Muzikale begeleiding enkel op ambachtelijke wijze, muzikanten kunnen zich makkelijk van een warm plekje verzekeren.

Alle verzet begint klein; doe die smartphone weg dan vervalt al de helft van hun smart-city plan.

Like
bottom of page